­هر­­چیزی که باید درباره ی سبک رئالیسم بدانید

 

نقاشان پیرو این سبک از افراد و صحنه های روزمره برای سوژه ی نقاشی های خود استفاده میکردند و انها را به سبک طبیعت گرایی به تصویر میکشیدند. اما امروزه از این اصطلاح برای توصیف اثار هنری که انقدر واقع گرایانه نقاشی شده اند که شبیه عکس هستند استفاده میشود.

هنرمندان سبک رئالیسم از افراد عادی از همه ی طبقات اجتماعی در شرایط معاصر و روزمره به عنوان موضوع استفاده میکردند, همچنین بر موضوعات وسیع تری مانند فضای اجتماعی ناشی از انقلاب صنعتی متمرکز شدند.

به این نکته نیز باید اشاره کرد که در بعضی مواقع نقاشی چنان به واقعیت نزدیک میشود که تشخیص ان از عکس واقعی دشوار میشود که این موضوع خود سراغازی میشود بر پیدایش سبک هایپررئالیسم..

 

منشا سبک رئالیسم

در قرن 19 ام  فرانسه است

برای اولین بار در اوایل دهه 1850 پس از انقلاب اغاز شد, این جنبش در پاسخ و رد سبک رومانتیسم که جنبش رایج ان زمان بود به وجود امد.

در سبک رمانتیسم همه چیز بطور مبالغه امیزی احساسی تر از واقعیت به تصویر کشیده میشد; در حالی که رئالیسم قصد داشت زندگی معاصر را همانطور که واقعا بود به تصویر بکشد.

اما این به این معنا نیست که تا قبل از ان سبک رئالیسم وجود نداشته, بلکه به تعریف کنونی رئالیسم که از موضوعات رومزه و کاملا عادی نقاشی میشود, تا قبل از ان وجود نداشته است.

 

هنرمندان مهم سبک رئالیسم

یکی از مشهورترین هنرمندان رئالیسم تاریخ هنر, ژان فرانسوا میلت است

نقاشی واقع گرایانه او, the gleaners,  سه زن طبقه کاگر را نشان میدهد که در حال خم شدن هستند.

دیگر چهره های کلیدی جنبش رئالیسم فرانسه

انوره داومیر

ژان باتیست کامیل

ژول باستین لپاژ

بودند

با این حال پیشگام واقعی رئالیسم بدون شک گوستاو کوربه بود که معروف ترین اثر او دفن در اورنان اکنون در موزه اورسی پاریس اویزان است.

 

 

 

 

 

چهره ی جدید هنر رئالیسم امروزه

در حدود اواسط قرن بیستم اصطلاح رئالیسم توسط فرهنگ رایج ان بکار گرفته شد تا به نقاشی هایی اشاره کند که به شدت واقع گرایانه هستند و از قلمو های پیچیده برای ایجاد ترکیباتی شبیه عکس استفاده میکنند.

پس از اینکه امپرسیونیسم به جنبشی مردمی تبدیل شد که از سبک نقاشی های سریع و بعضا خشن بود, رئالیسم به اصطلاحی برای تعریف نقاشی هایی با سبک محدود تر و سنتی تبدیل شد.

بنابراین امروزه, واژه رئالیسم را میتوان در موارد متعددی برای توصیف تکنیک, سبک و محتوا و همچنین جنبش قرن نوزده از جایی که این اصطلاح به وجود امده است, به کار برد.